Statis – 11

De eerste dooie is gevallen. Met de machete is zijn buik opengereten. Afgeslacht is tie. Stuiptrekkend ging hij ten onder, als een held in het harnas. Hij die keukenkastjes kan openmaken. Die de schroefdop van de pindakaas kan afdraaien alsof het níks is. Die glazen omgooit. Die rat. Het was een echtpaartje, nu is er nog maar één. Ik ken ze goed: samenwerken was hun fort. Was, want alléén samenwerken werkt niet lekker samen. Vanuit mijn bed keek ik naar hun capriolen en zij keken naar de mijne. Wijdbeens sprongen ze naar onoverbrugbare punten, de staart als roer. Morgen pak ik de rest van de familie. Hierbij een oude rotstekening van een rat killer

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *