Statia – 15

Ik zit bij de Chinese supermarkt op een plastic kinderkruk tussen de balen hondenvoer en de zakken waspoeder. De baas van de supermarkt komt op z’n scooter naar de zaak om van mij Nederlands te leren. Hij haalt zijn lesboek tevoorschijn. We praten over mìj́n Chinese uitspraak. Op de een of andere manier lukt het maar weinig Chinezen om langzaam te praten. Ik raak meteen de kluts kwijt. Ik heb mijn eigen leerboek ook meegenomen en ik lees vader en moeder en de kindertjes steeds luider, hortend en stotend, mijn tekst voor. De Nederlandse les wordt helemaal vergeten. Iedereen lacht om mijn uitspraak. Eenmaal thuis moet ik enorm ontladen, kweenie waarom. Wordt het ooit nog wat met mij en die taal?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *