Cariben

Blog – 11, Flamboyant

De tropische Flamboyant oogt de ene helft van het jaar als een kale spookboom vol donkere enge peulen, de andere helft van het jaar is het een rode bloesemboom. In Nederland kweek ik een boompje op. In de ijzige kou groeit hij als kool. In de tas mee naar de tropen plant ik hem op de vulkaan. Na een jaar is het boompje dood. Waarom? Hij had het te goed: teveel water, zon en goede aarde. Ròt moeten ze het hebben. Pesten moet je ze, tuchtigen en uithongeren. Ik neem weer zaad mee om Flamboyantjes te kweken in mijn ijskoude donkere Nederlandse tuin. Ikzelf ben ook de ene helft van het jaar leuk en bloemig en dan een hardvochtig bars spook, net als de Flamboyant.

Blog – 10, Schoonmaken hoeft niet meer!

Elke zichzelf respecterend mens kwast zich jaarlijks een nieuwe vloerontwerp. Die vloer mag pas gekwast vlàk vóór je voor langere tijd weggaat. Als je dan terug komt is ie weer goed smerig en vol gepist en pas vlák vóór je vertrekt kwast je weer. Gewoon er overheen met die verf, lekker dik. Schoonmaken hoeft nooit meer.

Blog – 9, Het Pantheon op St.Eustatius

Natuurlijk moeten we allemaal weleens een vloerontwerp maken. Dat hoort immers bij het leven. Het ontwerp kan effen, geblokt of geruit zijn, maar pak je wat breder kom je al gauw uit bij de vloer van het Pantheon (tempel voor alle goden) te Rome. Precies dàt is het geworden: een zwerk met vreemde planeten. Het houten huis is nu een tempel. Alleen het meubilair moet nog wat worden aangepast.

Blog – 8, St.Eustatius by night


Zondagavond, het is stil. We gaan uit, naar de Santo Domingo Bar onder de grote mangoboom. Hèl verlicht, het is een open, met golfplaat overdekte bar. Meeslepende latino muziek dreunt door de lege straten. Behalve de fors gebouwde eigenaresse is er niemand. Als ik een zoete rosé uit een plastic bekertje bestel vraag ik of de muziek uit mag. Dan zing ik de tropennacht toe,  het ene lied na het andere. De eigenaresse klapt en pinkt een traan weg. 

Cariben – 7, Statia – Geluiden op het eiland

Wat hoor je op een doordeweekse nacht? De hanen, bijna de hele nacht door. Geritsel van de grond-hagedis, de muis en de rat. Het ruisen van de bush. Bij regen hoor je boomkikkers en keiharde roffels op het zinken golfdak. Overdag is het anders; vogeltjes die elkaar vragen en antwoorden en klapwiekende bruine duifjes. Loeiende koeien en blatende geiten. Hondengehuil, hele meutes bij elkaar. Boem-boem uit een gettoblaster van mannen van de bouw. Vanaf half zeven in de ochtend hoor je vliegtuiggeluid. In het weekend: maaimachines. Koorzang uit de kerk. Hoor je de zee? Nee. 

Cariben – 6, Nederlandse gemeente

In februari 2018 neemt Nederland op Statia de regering over. 35 miljoen voor de opbouw, inclusief ambtenaren die meteen in het lekkerste hotel gaan wonen. Nu wordt de vuilnis gescheiden en opgehaald. Men sleept autowrakken weg, repareert de muur van de begraafplaats, bouwt de kerktoren op, de groentetuin functioneert en men plant nieuwe palmen. Bouwprojecten met waterafvoer en elektriciteitskabels onder de grond staan op stapel. Eens in de week houdt de burgemeester open huis, kan je met je verhaal of klacht langskomen. Natuurlijk wordt er gemord. De oude machten willen hun posities terug. Na 9 maanden is dit kerstbaby’tje gebaard!

Cariben – 5, Een beetje geschiedenis

De Hollanders vonden hier al in 1635 zout. Hollandse vissers hadden zout nodig. “Er is zoveel vis in de zee dat we het roer nauwelijks om krijgen!” Door ruzie met de Fransen en de Spanjaarden kregen de Hollanders geen zout uit de salina’s. Dus op naar St.Maarten waar zout was om haringen in te leggen in verkoopbare maatjes. Een grote klant was Rusland met dezelfde zee voor hun neus maar daarin niet visten. Rare Russen. St.Eux heeft een open baai aan de windloze (lij)zijde. Grote schepen konden er ankeren en ook weer wegvaren. Zo konden suiker, tabak, indigo verhandeld en begon de economische bloei van St.Eux tot eind 1800.

Cariben – 4

Boodschappenlijstje: flesje olijfolie $16,-, een rol WC papier $1,-, twee scharrige komkommertjes zwaar in plastic verpakt $1,79, een pak diepgevroren kippenpoten $ 7,89 en de goedkoopste fles wijn $5,75. Twee bordjes soep met twee drankjes bij het  Chinese restaurant (waar ik beetje Chinees mee praat)en de rekening bedraagt $35,-. Het eten is extreem duur hier. Maar de rum daarentegen is weer heel goedkoop en dat is het allerbelangrijkste.

Cariben – 3, Sint Eustatius, St.Eux, Statia

We vliegen in een klein vliegtuigje dat via het dak regendruppels lekt tijdens de vlucht. Op Statia is het stil. Je ziet niemand op straat. De Long Horn koeien lopen kalm tot aan je voordeur, de geiten, ja zelfs de kippen lopen langzaam. Bruine duifjes slaan traag hun vleugels. De mensen komen rustig te laat op afspraken. Dat is niet erg: “Doe slow man, je bent niet op St.Maarten”. Alleen de muggen zijn supersnel, ze hebben me meteen te pakken.

Cariben – 2, Sint Maarten, de Franse kant

Alsof de orkaan Irma gisteren er overheen heeft geraasd in plaats van op 5 sept 2017, zo oogt de Franse kant. Dakloze huizen, overal troep, bomen groeien uit autowrakken. Het verkeer is verdriedubbeld, er is overal file. Maar toch! Hoewel een tekort aan leraren functioneren de scholen weer, de kledingwinkeltjes zijn open en winkelpersoneel ligt als vanouds te slapen (écht!) naast de kassa. De drukte is oorverdovend. Bij de overvolle bank wacht ik uren op mijn beurt, want het is betaaldag, laatste dag van de maand. Langzaamaan gaat het beter met dit eiland. Morgen gaan we naar St. Eustatius.