China – 9

Rockconcert van zeven tot halftien

Tussen de wolkenkrabbers zingt Boudewijn Bob Dylan de Groot met een elektrische gitaar de sterren van de hemel.

Lang haar, eenvoudige bloes. Op een met blauw en geel licht overgoten podium zingt hij dat hij zo graag een kind langs de weg wil zijn. Het publiek is jong, brilletje, knotje, baardje, iedereen filmt. Eerder treedt het meisje op dat ik van een jaar geleden ken, gekleed als een elfje met een verontrustende bobbel onder haar klokrokje. Ze brult als een bronstige eland en scheurt de nacht aan flarden. Headbangend juichen we haar toe terwijl zij de microfoon opvreet. Om half tien is het klaar.

Geen onzin van een toegift, half tien is half tien. De volgende ochtend voel ik een rauwe keel: te hard gebruld.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *