Blog – 5, China

We zijn van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds in de weer. Rennen naar het ontbijt (elke keer weer een totale verrassing) dan rennen naar de studio waar de assistenten al klaar staan om alles voor je te doen: een stuk hout afzagen, een emmer pakken, noem maar op. We hebben nu, donderdag, nog maar 6 dagen voordat het werk de oven in moet. Om half 1 rennen naar de lunch, (weer volkomen anders dan de vorige dag) dan doortrekken tot 4 uur. Thee, en plan maken: wie geeft de lezing? Ik hield mijn lezing, samen met John Higgins, Liesbeth Kamp en Simone Haak. Om half 11 nog een slap biertje en dan donder je in je ijskoude bed. Gisteren feestje van 8-11, met wijn en wodka, meteen viel zo’n jong dun Chinees sprietje flauw, tot wel vier keer toe. Moest over de schouder naar bed gedragen, plastic op de matras tegen het overgeef. ‘s Ochtends kwam ze weer fris als een hoentje, niks aan de hand, naar het ontbijt. De Japanse, echter, is geveld, ligt nu in bed. Vandaag werken, en naar massage in een ziekenhuis: 15 witte jassen met mondkapjes voor vier buitenlanders. Hier nog nooit vertoond, dus het was een fotograferen dat het een aard had. Groepsfoto’s en applaus na afloop. Mijn hoofd, rug en nek zijn gekraakt, tussendoor riep ik wat in het  Chinees. Het was net ‘De toverberg’ dat boek van Thomas Mann over die man die naar een kuuroord gaat en er nooit meer uit komt, zo’n ouderwetse sfeer was het daar. Maar wij zijn er wel uit en straks gaan we, met escorte, naar de stad om wat te kopen. Er is geen bank dus geld hebben we niet. Gelukkig heb ik nog wat geld mee genomen. 

Inmiddels heb ik wel wat werk bijna af. Voor mij is het geweldig om genoeg klei aangedragen te krijgen en te mogen maken wat ik wil. Dus ik grijp mijn kans!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *